สถานที่เรียนของพวกเราน่าอยู่

สถานที่เรียนของพวกเราน่าอยู่

ดำเนินชีวิตของพวกเราตั้งแต่เริ่มเข้าศึกษาเรียนรู้ ก็ราวกับเป็นการที่พวกเราฝึกหัดการใช้ชีวิตในสังคมไปในตัวตั้งแต่ว่าเด็กซึ่งพวกเราก็มิได้นึกถึงหัวข้อนี้เลยว่าการเรียนนั้นมีประโยชน์กับตัวเราเองหลายด้านมากมาย

ไม่ใช่แค่เรียนไปวันๆเพื่อรับไปจบ พวกเราได้บทเรียนอะไรหลายๆอย่างในสังคมที่เรียกว่า สถานศึกษา แม้กระนั้นจำต้องบอกตามจริงว่าพวกเราในวัยเด็กทุกคนขี้คร้านที่จะไปสถานศึกษาเพียงแต่เนื่องจากจำเป็นต้องตื่นตอนเช้า รวมทั้ง จะต้องไปรับทราบเรื่องราวที่ไม่ได้อยากต้องการทราบ หรือบางครั้งอาจจะกลัวอาจารย์ตีเมื่อมิได้ทำการบ้านจากที่อาจารย์สั่ง ผมเห็นว่านั้นเป็น เสน่ห์ของการเล่าเรียนเลยก็ว่าได้
สำหรับเพื่อการใช่ชีวิตในรั้วสถานศึกษาตั้งแต่วัยเด็กพวกเรามักมิได้พิจารณาถึงผลการที่พวกเราจำเป็นต้องมาสถานศึกษา กระทั่งเมื่อพวกเราจบการศึกษาแล้วก็เริ่มดำเนินงานวันนั้นล่ะ พวกเราจะคิดถึงวันในตอนที่พวกเราอยู่ในสถานศึกษาขึ้นมาโดยทันที มาเอ่ยถึงประโยชน์ซึ่งมาจากสถานศึกษา
พวกเราได้อะไรจากการที่พวกเราไปสถานที่เรียนบ้าง
สิ่งแรกเลยเป็นได้ทำความเข้าใจวิชา การใช้ภาษาต่างๆซึ่งก่อนที่จะพวกเราจะเข้ามาเรียนนั้นพวกเราเพียงแค่ทราบคำศัพท์การพูดเพียงติดต่อทั้วไปแค่นั้นแม้กระนั้นพวกเรามิได้รู้ดีถึงความสุขที่โดยความเป็นจริงของมันเลย แต่ว่าการที่พวกเราได้เข้าไปเรียนพวกเราก็จะได้ทราบถึงความหมายของคำกล่าวแต่ละคำ ทั้งที่ยังไม่ตายผลดีแล้วก็คำบอกเล่าสั้นๆวึ่งคำกล่าวนั้น สามารถรังควานคนได้ นอกเหนือจากการรู้เรื่องรู้ราวหายของภาษาแล้ว ยังได้ฝึกหัดการเขียนหนังสือ เป็นเรื่องสำคัญสำหรับการดำเนินชีวิตในอนาคตมากมาย นอกจากพวกเรายังจะต้องศึกษาวิชาต่างๆนอกเหนือจากเรื่องภาษา อาทิเช่นการ เรียนศิลป์ ต่างๆรวมทั้ง การบริหารร่างกาย การใช้งานเครื่องมือติดต่ออย่างคอมพิวเตอร์ สิ่งกลุ่มนี้สามารถเอาไปใช้ชีวิต ใช้ประโยชน์ได้เป็นอย่างมากในอนาคต แม้กระนั้นขณะนั้นพวกเราอาจจะไม่ได้ตั้งใจอย่างเป็นจริงเป็นจังแน่ๆ แม้กระนั้นสิ่งที่พวกเราคนจำนวนไม่น้อยลืมไปอีกหนึ่งสิ่งก็คือ การได้ฝึกฝนดำรงชีวิตในสังคมด้านนอกที่ไม่ใช่บ้านของพวกเรา เวลานี้พวกเราก็แค่เรียนไป ปฏิบัติหน้าที่สิ่งที่จำเป็นต้องทำไป แม้กระนั้นประสบการณ์ที่พวกเราได้จากการใช้ชีวิตในสถานที่เรียนนั้น พวกเราได้ซึมมาเรื่อยกระทั่งเติบโตและก็คิดได้
การศึกษาเป็นสิ่งที่จำเป็นที่สุดของผู้คน การได้ดำเนินชีวิตในโณงเรียนมันมิได้ห่วยแตกอย่างที่ตอนเป็นเด็กคิดเลย เพียงพอพวกเราโตขึ้นพวกเราจะทราบได้เลยว่าชีวิตตอนวัยเด็กเป็นช่วงชีวิตที่สุขสบายที่สุด เชื่อเลยว่าเมื่อถึงวัยทำงานแล้วทุกคนมักคิดบันเทิงใจๆขึ้นมาอย่างไม่ต้องสงสัยว่า “ข้าต้องการกลับไปเป็นเด็กอีกรอบจัง” เนื่องจากว่าผมเองก็แอบคิดอย่างงั้นเช่นเดียวกันมันบันเทิงใจแบบไม่ต้องคิดอะไรล้นหลาม แม้กระนั้นในช่วงเวลานี้พวกเราก็จำต้องปฏิบัติหน้าที่ของพวกเราเพื่อดำรงชีวิตถัดไป จำต้องขอบพระคุณสถานที่เรียนทุกหัวระแหงที่พวกเราเรียนที่ได้ให้อะไรหลายๆราวกับพวกเรา ผมก็เลยกลับคิดถึงเพลงๆนึงที่เคยรับรู้ตอนเรียน มันมีประโยคที่ว่า สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่ ซึ่งในช่วงเวลานี้ผมก็โตขึ้นมาในวัยทำงานแล้วพอกลับมานึกถึงในเวลานั้นก็กลีบมีความคิดว่า สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่จริงๆครับผม